حکم بی احترامی به کتاب خدا مرجع تقلید: حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی (قدّس سرّه)

جواب:بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِالله
با تشکر از اعتمادتان به سایت انهار
 العیاذبالله العیاذبالله العیاذبالله
بزرگوار  این موضوع از مسائل بسیار حساس و در عین حال تکان‌دهنده است. اما رحمت الهی همیشه دریچه‌ای برای بازگشت باز گذاشته است. در پاسخ به شما بزرگوار که دچار عذاب وجدان شدید، نکاتی بیان میشود:
{۱} پذیرش خطا و پشیمانی (قدم اول) است.
همین که شما دچار «عذاب وجدان» و «ترس از خدا» شده‌اید، نشان‌دهنده این است که نور ایمان هنوز در قلبتان زنده است. در معارف اسلامی، پشیمانیِ قلبی، رکن اصلی توبه است.
آقا رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: «النَّدَمُ تَوْبَةٌ» (پشیمانی، خودِ توبه است).
{۲} حکم شرعی و بازگشت به اسلام
اهانت به قرآن اگر از روی عمد و با آگاهی باشد، بسیار سنگین است؛ اما اگر در حالت «خشم مفرط» و «عصبانیت غیرقابل کنترل» بوده که عقل فرد تیره شده و از روی اعتقاد و کفر نبوده است، باعث خروج دائم از دین نمی‌شود.
راهکارهائی برای بخشوده شدن و جبران:
۱- استغفار و توبه صادقانه:
صمیمانه بین خود و خدا گریه و توبه کنید و قول دهید که هرگز تحت هیچ شرایطی (حتی سخت‌ترین خشم‌ها) به مقدسات اهانت نکید.
۲- تجدید ایمان:
مستحب است که غسل توبه انجام دهید و شهادتین را بر زبان جاری کند تا روحتان دوباره با نور توحید پاکیزه شود.
{۳} راه‌های جبران (کفاره عملی)
برای اینکه این لکه سیاه از نامه عمل و روح شما پاک شود، بهتر است کارهای زیر را انجام دهید:
۱- تکریم قرآن:
به همان کتابی که اهانت شده، احترام ویژه‌ای بگذارد. آن را ببوسد، در جای بلند و تمیزی قرار دهد و با وضو قرائت کنید.
۲- قرآن خواندن مداوم:
تصمیم بگیرید که روزانه یا هفتگی مقداری قرآن بخوانید و در معانی آن تدبر کنید تا انستان با کلام خدا بیشتر شود.
۳- دادن صدقه و انجام کار خیر:
به نیت استغفار از این گناه بزرگ، مبلغی را به نیازمندان صدقه دهید یا کار خیری انجام دهید.
۴- آموزش کنترل خشم:
چون ریشه این اتفاق «خشم» بوده، بر شما واجب اخلاقی است که روی مهارت کنترل خشم خود کار کنید تا دوباره شیطان در این لحظات بر شما مسلط نشود.
{۴} ناامیدی نشوید!
شیطان بعد از اینکه فرد را به گناه می‌اندازد، سعی می‌کند او را با «ناامیدی» از رحمت خدا، کلاً از دین دور کند. لذا: «هرگز از رحمت خدا ناامید نشوید.» زیرا خداوند در قرآن می‌فرماید که او همه گناهان را (در صورت توبه واقعی) می‌بخشد: «إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا». والله عالم
اَللّهُمَّ‌‌عَجِّل‌‌لِوَلیِّکَ‌الفَرَجَ‌‌وَالْعافِیَة وَالنَّصْرَ
اَللّهُمَ صَلَّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم
وَ اَهلِک وَ الْعَنْ أعْدائَهُم أجْمَعِین.