العروه الوثقی وسیلة النجاة منهاج الصالحین تحریر الوسیلة آراء المراجع
احکام > روزه:
حکم قضای روزه هایم که دیگر قادر به قضا نیستم مرجع تقلید: آیةالله العظمی مکارم شیرازی (مدّظلّه)
سوال سلام ، حکم قضای هر یک روز از روزه که در زمان سلامت اهمال کرده ام و نگرفته ام و الآن به دلیل پیری و بیماری و ناتوانی قادر به قضا کردن آنها نیستم چیست؟
مرجع تقلید: حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی(مدظله)
مرجع تقلید: حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی(مدظله)
جواب:بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِالله
با تشکر از اعتمادتان به سایت انهار
بزرگوار
این سؤالی که مطرح فرمودید، از موارد پُر تکرار در احکام روزه است که ظرافتهای خاصی دارد. در چنین وضعیتی، شخص با دو تکلیف روبروست که باید جداگانه به آنها رسیدگی کرد:
{۱} کفاره تأخیر (فدیه)
چون شما در زمانی که توانایی قضای روزه داشته اید، کوتاهی کرده اید و قضا را تا رمضان سال بعد بهجا نیاورده اید، به خاطر این تأخیر، کفاره تأخیر بر شما واجب شده است.
تکلیف:
باید برای هر روز، یک «مُدّ طعام» (تقریباً ۷۵۰ گرم گندم، جو، برنج و مانند اینها) به یک فقیر بدهید. این تکلیف با بیماری و ناتوانیِ فعلی ساقط نمیشود و باید پرداخت شود.
{۲} تکلیفِ خودِ قضای روزه در مورد خودِ روزههایی که بر ذمه شما مانده،
دو حالت وجود دارد:
حالت اول (ناتوانی موقّت):
اگر امید دارید که در آینده (مثلاً با درمان یا تغییر فصل) توانایی پیدا کنید، قضای روزهها همچنان بر عهده شما باقی است و هر زمان که حالتان خوب شد، باید آنها را بگیرید.
حالت دوم (ناتوانی دائمی):
اگر به تشخیص پزشک یا تجربه شخصی، بیماریتان طوری است که دیگر تا پایان عمر قدرت گرفتن روزه را نخواهید داشت:
قضای روزه از عهده شما ساقط میشود (چون قدرت بر انجام آن ندارید). اماولی باید برای هر روز، علاوه بر آن کفّاره تأخیری که گفته شد، یک فدیه دیگر هم یعنی (۷۵۰ گرم طعام) به فقیر بدهید.
(در مجموع برای هر روز، دو تا ۷۵۰ گرم).
نکته مهم:
البته اگر تمکن مالی برای دادن فدیه را هم ندارید، باید استغفار کنید و هر وقت توانستید پرداخت کنید، وگرنه تکلیفی ندارید.
{۳} تکلیف پس از مرگ (اگر قضا انجام نشود) اگر پیش از آنکه بتوانید روزهها را قضا کند از دنیا بروید:
چون در زمانِ سلامتی کوتاهی کرده و روزه نگرفته اید، این روزهها به عنوان دِین بر ذمه شما باقی مانده است.
بعد از وفات، بر پسر بزرگتر واجب است که قضای این روزهها را بهجا آورد (یا برای انجام آنها اجیر بگیرد) یا وصیت کنید برایتان گرفته شود.
خلاصه پاسخ:
۱. فدیه تأخیر (۷۵۰ گرم گندم برای هر روز) را همین الآن به فقیر بدهید.
۲. اگر بیماریتان دائمی است و اصلاً نمیتوانید روزه بگیرید، برای هر روز یک ۷۵۰ گرم دیگر هم به عنوان جایگزین روزه به فقیر بدهید.
۳. در پیشگاه خدا استغفار کنید چون در زمان سلامتی کوتاهی کرده اید؛ البته خداوند بخشنده و مهربان و آمرزنده است. والله عالم.
اگر مایل هستید در کانال بزرگ احکام بانوان عضو شوید چون در ایتا گاهی پاسخ به سؤالات صوتی است.
https://eitaa.com/banovan
اَللّهُمَّعَجِّللِوَلیِّکَالفَرَجَوَالْعافِیَة وَالنَّصْرَ
اَللّهُمَ صَلَّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم
وَ اَهلِک وَ الْعَنْ أعْدائَهُم أجْمَعِین.
السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِالله
با تشکر از اعتمادتان به سایت انهار
بزرگوار
این سؤالی که مطرح فرمودید، از موارد پُر تکرار در احکام روزه است که ظرافتهای خاصی دارد. در چنین وضعیتی، شخص با دو تکلیف روبروست که باید جداگانه به آنها رسیدگی کرد:
{۱} کفاره تأخیر (فدیه)
چون شما در زمانی که توانایی قضای روزه داشته اید، کوتاهی کرده اید و قضا را تا رمضان سال بعد بهجا نیاورده اید، به خاطر این تأخیر، کفاره تأخیر بر شما واجب شده است.
تکلیف:
باید برای هر روز، یک «مُدّ طعام» (تقریباً ۷۵۰ گرم گندم، جو، برنج و مانند اینها) به یک فقیر بدهید. این تکلیف با بیماری و ناتوانیِ فعلی ساقط نمیشود و باید پرداخت شود.
{۲} تکلیفِ خودِ قضای روزه در مورد خودِ روزههایی که بر ذمه شما مانده،
دو حالت وجود دارد:
حالت اول (ناتوانی موقّت):
اگر امید دارید که در آینده (مثلاً با درمان یا تغییر فصل) توانایی پیدا کنید، قضای روزهها همچنان بر عهده شما باقی است و هر زمان که حالتان خوب شد، باید آنها را بگیرید.
حالت دوم (ناتوانی دائمی):
اگر به تشخیص پزشک یا تجربه شخصی، بیماریتان طوری است که دیگر تا پایان عمر قدرت گرفتن روزه را نخواهید داشت:
قضای روزه از عهده شما ساقط میشود (چون قدرت بر انجام آن ندارید). اماولی باید برای هر روز، علاوه بر آن کفّاره تأخیری که گفته شد، یک فدیه دیگر هم یعنی (۷۵۰ گرم طعام) به فقیر بدهید.
(در مجموع برای هر روز، دو تا ۷۵۰ گرم).
نکته مهم:
البته اگر تمکن مالی برای دادن فدیه را هم ندارید، باید استغفار کنید و هر وقت توانستید پرداخت کنید، وگرنه تکلیفی ندارید.
{۳} تکلیف پس از مرگ (اگر قضا انجام نشود) اگر پیش از آنکه بتوانید روزهها را قضا کند از دنیا بروید:
چون در زمانِ سلامتی کوتاهی کرده و روزه نگرفته اید، این روزهها به عنوان دِین بر ذمه شما باقی مانده است.
بعد از وفات، بر پسر بزرگتر واجب است که قضای این روزهها را بهجا آورد (یا برای انجام آنها اجیر بگیرد) یا وصیت کنید برایتان گرفته شود.
خلاصه پاسخ:
۱. فدیه تأخیر (۷۵۰ گرم گندم برای هر روز) را همین الآن به فقیر بدهید.
۲. اگر بیماریتان دائمی است و اصلاً نمیتوانید روزه بگیرید، برای هر روز یک ۷۵۰ گرم دیگر هم به عنوان جایگزین روزه به فقیر بدهید.
۳. در پیشگاه خدا استغفار کنید چون در زمان سلامتی کوتاهی کرده اید؛ البته خداوند بخشنده و مهربان و آمرزنده است. والله عالم.
اگر مایل هستید در کانال بزرگ احکام بانوان عضو شوید چون در ایتا گاهی پاسخ به سؤالات صوتی است.
https://eitaa.com/banovan
اَللّهُمَّعَجِّللِوَلیِّکَالفَرَجَوَالْعافِیَة وَالنَّصْرَ
اَللّهُمَ صَلَّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم
وَ اَهلِک وَ الْعَنْ أعْدائَهُم أجْمَعِین.
