احکام >
تلقیح:
فتاوای آیةالله العظمی مکارم شیرازی (مدّظله)
مسأله ۲۴۴۱- جايز است در موارد ضرورت نطفه مرد را با وسایلی گرفته و در رحم همسرش وارد كنند لكن بايد مقدمات آن مشروع و حلال باشد و از مقدمات حرام پرهيز شود.
مسأله ۲۴۴۲- هرگاه نطفه مرد را در رحم همسرش وارد كنند (خواه با استفاده از مقدمات حلال باشد يا حرام) فرزندي كه از آن متولد مي شود حلال زاده است و متعلق به آن مرد و زن ميباشد و تمام احكام فرزند را دارد (مانند ارث و نفقه و غير آن).
مسأله ۲۴۴۳- جايز نيست نطفه مرد بيگانه را در رحم زني وارد كند، خواه با اجازه آن زن باشد يا نه و خواه شوهر داشته باشد يا نه و خواه شوهرش اجازه بدهد يا نه، و هرگاه چنين كنند و بچه اي از آن متولد شود، اگر اين عمل به طور شبهه انجام شده، مثل اين كه گمان مي كرد زن خود اوست و زن نيز گمان مي كرد نطفه شوهر اوست و بعد از آن معلوم شد چنين نبوده است، در اين صورت بچه متعلق به آن مرد و زن است و تمام احكام فرزند را دارد ولي اگر اين كار از روي علم و عمد انجام گيرد بچه اي كه از آن متولد مي شود فرزند آنها حساب نمي شود و احكام ارث و مانند آن را ندارد ولی احکام محرمیت نسبت به صاحب نطفه، زن و بستگانشان جاری می شود.
در ضمن پیوند تخمدان زن اجنبیه به همسر در صورت ضرورت مانعی ندارد و استفاده از مادر جانشین در جایی که بخاطر ضرورت نطفه زن و شوهر در بیرون رحم با هم ترکیب شده، آن هم مانعی ندارد؛ ولی با توجّه به این که این کار معمولاً مستلزم نظر و لمس نامشروع است تنها در حال ضرورت انجام گیرد.
شرح بیشتر را در کتاب احکام پزشکی نوشته ایم.