احکام >
نجاسات و مطهّرات:
نجس كردن قرآن
مسئله ۱۳۹- نجس كردن خط و ورق قرآن حرام است و اگر نجس شود، بايد فوراً آن را با آب پاک كرد.
مسئله ۱۴۰- نجس كردن جلد قرآن، در صورتی كه بی احترامی به قرآن باشد، حرام است و بايد آن را با آب پاک كرد.
مسئله ۱۴۱- گذاشتن قرآن روی عين نجس ـ مانند خون و مردار ـ اگرچه آن عين نجس خشک باشد، حرام است و برداشتن قرآن از روی آن، واجب است.
مسئله ۱۴۲- نوشتن قرآن با مركّب نجس، اگرچه يک حرف آن باشد، حرام است و اگر نوشته شود و پاک كردن آن ممكن نباشد، بايد آن را با تراشيدن و مانند آن از بين برد.
مسئله ۱۴۳- دادن قرآن به هر كسی كه مستلزم اهانت و تنجيس قرآن باشد، حرام است و اين حكم به كافر اختصاص ندارد، بنابراين دادن قرآن به دست مسلمانی كه مقيّد به طهارت و نجاست نيست، اگر موجب اهانت و تنجيس قرآن شود، حرام است و اگر دادن قرآن به محقق و پژوهشگرِ كافری برای مطالعه آيات و تأمل كردن در آن و سنجيدن با كتابهای آسمانی ديگر، مستلزم هتک و اهانت به قرآن و تنجيس آن نباشد، جايز است.
مسئله ۱۴۴- اگر ورق قرآن يا چيزی كه احترام آن لازم است ـ مثل كاغذی كه اسم خدا يا پيغمبر يا امام بر آن نوشته شده ـ در چاه فاضلاب بيفتد، بيرون آوردن و آب كشيدن آن واجب است، اگرچه هزينه داشته باشد و اگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد، بايد برای تخلیه به آنجا نروند تا يقين كنند آن ورق از بين رفته است؛ نيز اگر تربت حضرت سيد الشهداء در چاه فاضلاب بيفتد و بيرون آوردن آن ممكن نباشد، بايد تا وقتی كه يقين نكردهاند كه به كلّی از بين رفته، برای تخلیه به آن مکان نروند.