احکام >
نجاسات و مطهّرات:
راه ثابت شدن نجاست
مسأله ۱۲۵- نجاست چيزی از سه راه ثابت میشود: ۱- خود شخص يقين يا اطمينان كند چيزی نجس است و اگر گمان داشته باشد كه چيزی نجس است، لازم نيست از آن اجتناب كند، بنابراين در برخی اماكن عمومی، مانند غذاخوریهايی كه برخی افراد پاكی و نجسی را مراعات نمیكنند و در آنجا غذا میخورند، اگر انسان به نجاست غذايی كه برای او آوردهاند يقين نداشته باشد، میتواند در آنجا غذا بخورد. 2- كسی كه چيزی در اختيار اوست، بگويد آن چيز نجس است؛ مثلاً همسر انسان، صاحبخانه، خدمتكار، فروشنده يا ... بگويد ظرف يا چيز ديگری كه در اختيار اوست، نجس است. 3. دو مرد عادل بگويند فلان چيز نجس است؛ نيز اگر يک عادل بگويد چيزی نجس است، بنا بر احتياط واجب بايد از آن، پرهيز كرد.
مسأله ۱۲۶- اگر با ندانستن مسأله، نجس بودن و پاک بودن چيزی را نداند ـ برای مثال نداند عرق جنب از حرام يا فضله موش پاک است يا نه ـ بايد حكم مسأله را بپرسد؛ ولی اگر با اينكه مسأله را میداند، در پاكی چيزی شک كند ـ مثلاً شک كند آن چيز خون است يا نه؛ يا نداند كه خونِ پشه است يا خون انسان ـ آن چيز پاک است.
مسأله ۱۲۷- چيز نجسی كه انسان شک دارد پاک شده يا نه، نجس است و چيز پاک را اگر شک كند نجس شده يا نه، پاک است و اگر هم بتواند نجس بودن يا پاک بودن آن را با مقداری جستوجو بفهمد، لازم نيست تحقيق و پرسوجو كند.
مسأله ۱۲۸- اگر بداند يكی از دو ظرف يا دو لباسی كه از هر دوی آنها استفاده میكند، نجس شده و نداند كدام است، بايد از هر دو پرهيز كند، بلكه اگر مثلاً نمیداند لباس خودش نجس شده يا لباسی كه مال ديگری است و او از آن هيچ استفاده نمیكند، باز هم به احتياط از لباس خودش پرهيز كند، اگرچه لازم نيست.