احکام >
طهارت:
اسْتِبْراء
مسأله ۷۴- استبراء، عمل مستحبّی است كه مرد پس از بيرون آمدن ادرار انجام میدهد، تا يقين كند ادرار در مجرا نمانده است و آن، اقسامی دارد و بهترين آنها اين است كه پس از قطع شدن ادرار، اگر مخرج مدفوع نجس شده، نخست آن را تطهير كند و سپس سه بار با انگشت ميانه دست چپ، از مخرج مدفوع تا بيخ آلت بكشد؛ آنگاه شست را روی آلت و انگشت پهلوی شست را زير آن بگذارد و سه بار تا ختنهگاه بكشد و پس از آن سه بار سر آلت را فشار دهد.
مسأله ۷۵- آبی كه گاهی با تحريک شهوت و هنگام ملاعبه (بازی كردن) با همسر از انسان خارج میشود و به آن «مَذی» میگويند، پاک است؛ نيز آبی كه گاهی پس از منی بيرون میآيد و به آن «وَذی» گفته میشود و آبی كه گاهی پس از ادرار بيرون میآيد و به آن «وَدی» میگويند، چنانچه ادرار به آن نرسيده باشد، پاک است و اگر كسی پس از ادرار استبراء كند و سپس آبی از او خارج شود و شک كند كه ادرار است يا يكی از اينها، پاک است.
مسأله ۷۶- اگر رطوبتی از كسی خارج شود و نداند پاک است يا نه، چنانچه استبراء نكرده باشد يا شک كند كه استبراء كرده يا نه، آن رطوبت، نجس است و چنانچه در آن حال وضو گرفته باشد، وضويش باطل میشود؛ ولی اگر پس از استبراء شک كند كه درست بوده يا نه، آن رطوبت پاک است و وضو را هم باطل نمیكند.
مسأله ۷۷- كسی كه استبراء نكرده، اگر به جهت آنكه مدتی از ادرار كردن او گذشته، يقين كند ادرار در مجرا نمانده است و رطوبتی ببيند و در پاک بودن آن شک كند، آن رطوبتْ پاک است و وضو را هم باطل نمیكند.
مسأله ۷۸- اگر كسی پس از ادرار استبراء كند و وضو بگيرد، چنانچه پس از وضو رطوبتی ببيند كه بداند يا ادرار است يا منی، واجب است احتياطاً غسل كند و وضو هم بگيرد؛ ولی چنانچه پيش از وضو گرفتن چنين رطوبتی را ببيند، فقط گرفتن وضو كافی است.
مسأله ۷۹- زن استبراء از ادرار ندارد و اگر رطوبتی ببيند و شک كند پاک است يا نه، پاک است و وضو و غسل او را هم باطل نمیكند.