سؤال 62 - حضرت امام راحل قدس سره در مسئله سوم از احكام وضو جبيره در تحرير الوسيله مىفرمايند: «لو كانت (الجبيره) مستوعبة لمعظم الاعضاء لايترك الاحتياط بالجمع بين عمل الجبيره و التيمم ان امكن ذلك بلا حائل و ان لا تبعد كفاية التيمم» و نيز در فصل مسوغات تيمّم مىفرمايند: «و منها الحرج و المشقة الشديدة التى لا تتحمل عادة فى تحصيل الماء او استعماله» حال آيا در مواردى كه به دليل استيعاب جبيره نسبت به اعضاء متعدد وضو و نجس بودن بعضى از زخمها و شرايط خارجى از قبيل وصل بودن سرم و امثال آن انجام وضوى جبيره داراى حرج نوعى يا شخصى و يا احتمال ضرر براى زخم باشد تيمّم كافى است يا خير؟
جواب: چنانكه اگر وضو گرفتن مستلزم حَرَج باشد وظيفه تيمّم است و اگر وضوى جبيرهاى نيز كه مرتبهاى از وضؤ است مستلزم حرج باشد وظيفه به تيمّم انتقال پيدا مىكند. و ميزان حَرج شخصى و يا ضرر است.